از همه سو قیامتی وز تو به ره چمیدنی

جلوه کند چو قامتش زیر قبای زرفشان

ما و به جلوه گاه او جامه جان دریدنی

از همه کس تظلمی وز تو به لب تبسمی

چون تو قیام می کنی ما و ز پا فتادنی

چون تو به ناز می روی، ما و به سر دویدنی

بس که به باغ عارضت واله و مست و بی خودم