چون تو قیام می کنی ما و ز پا فتادنی

ما و به جلوه گاه او جامه جان دریدنی

از همه کس تظلمی وز تو به لب تبسمی

از همه سو قیامتی وز تو به ره چمیدنی

چون تو به ناز می روی، ما و به سر دویدنی

بس که به باغ عارضت واله و مست و بی خودم

دست مرا نمی رسد نوبت میوه چیدنی