چون تو به ناز می روی، ما و به سر دویدنی

از همه کس تظلمی وز تو به لب تبسمی

از همه سو قیامتی وز تو به ره چمیدنی

چون تو قیام می کنی ما و ز پا فتادنی

بس که به باغ عارضت واله و مست و بی خودم

دست مرا نمی رسد نوبت میوه چیدنی

شادم از آن فروغیا کز اثر محبتی