که گنج خانه کنج دل خراب منی

شکستگیت مباد ای نهال باغ مراد

چرا که خواسته دیده پر آب منی

ز سیل حادثه یارب خرابیت مرساد

من از بلای محبت چگونه پوشم چشم

که از دو چشم فسونگر بلای خواب منی

اگر درنگ نداری به بزم من نه عجب