من از بلای محبت چگونه پوشم چشم

چرا که خواسته دیده پر آب منی

ز سیل حادثه یارب خرابیت مرساد

که گنج خانه کنج دل خراب منی

که از دو چشم فسونگر بلای خواب منی

اگر درنگ نداری به بزم من نه عجب

از آن که تندتر از عمر پرشتاب منی