غوطه در بحر بزن گوهر گم گشته بجوی

بامدادان همه کس راز مرا می بیند

بس که شب می رودم خون دل از دیده به روی

دانه اشک بده درگران مایه بگیر

آن چنان دست جنون گشت گریبان گیرم

که گرفتم همه جا دامن آن سلسله موی

راستی گر بچمد سرو فروغی به چمن