چشمم از تابش رویت همه روز اشک افشان

موی عنبر شکنت سلسله گردن دل

روی خورشیدوشت شعله عالم جان

دستم از حلقه مویت همه شب مشک فروش

راستی جز خم ابروی تو نشنیدم من

که مه نو بکشد بر سر خورشید کمان

من ندیدم ز رخ خوب تو فرخنده تری