که مه نو بکشد بر سر خورشید کمان

دستم از حلقه مویت همه شب مشک فروش

چشمم از تابش رویت همه روز اشک افشان

راستی جز خم ابروی تو نشنیدم من

من ندیدم ز رخ خوب تو فرخنده تری

جز بلند اختر فرخ ملک ملک ستان

آفتاب فلک جاه ملک ناصردین