برخیز و شرابم ده بنشین و به خوابم کن

« ای ساقی خوش منظر مست می نابم کن

روی چو مهت بنمای بیهوش و خرابم کن»

کیفیت بیداری خون کرد دلم ساقی

هر وقت که می خواران پیمانه می نوشند

از چشم خمارینت سرمست شرابم کن

من زهر فراقت را زین پیش نمی نوشم