هر وقت که می خواران پیمانه می نوشند

روی چو مهت بنمای بیهوش و خرابم کن»

کیفیت بیداری خون کرد دلم ساقی

برخیز و شرابم ده بنشین و به خوابم کن

از چشم خمارینت سرمست شرابم کن

من زهر فراقت را زین پیش نمی نوشم

صهبای وصالم ده، فارغ ز عذابم کن