از چشم خمارینت سرمست شرابم کن

کیفیت بیداری خون کرد دلم ساقی

برخیز و شرابم ده بنشین و به خوابم کن

هر وقت که می خواران پیمانه می نوشند

من زهر فراقت را زین پیش نمی نوشم

صهبای وصالم ده، فارغ ز عذابم کن

پیش لب نوشینت تا کی به سوال آیم