ای عبید از پی دل چند توان رفت آخر

دست کوته نکند اشگ ز دامان ما را

در ره کعبه وصل تو ز پا ننشینیم

گرچه در پا شکند خار مغیلان ما را

کرد سودای تو بس بی سر و سامان ما را