ز منع خلق از این بیش محترز بودم

که کهنه خرقه سالوسم از نماز برفت

جز از خیال قد و زلف یار و قصه شوق

دگر ز خاطرم اندیشه دراز برفت

کنون حدیث من از حد احتراز برفت

دریغ و درد که در هجر یار و غصه دهر

برفت عمر و حقیقت که بر مجاز برفت