آتشی در سینه دارد نی چو بادش میدمد

کزدم او دردمندان را دوائی میرسد

یا مگر داود مهمان میکند ارواح را

کز زبان او به هر گوشی صلائی میرسد

شعله او بر در هر آشنائی میرسد

بیدلان بر نغمه او های و هوئی میزنند

بی نوایان را ز ساز او نوائی میرسد