بیدلان بر نغمه او های و هوئی میزنند

کز زبان او به هر گوشی صلائی میرسد

آتشی در سینه دارد نی چو بادش میدمد

شعله او بر در هر آشنائی میرسد

بی نوایان را ز ساز او نوائی میرسد

نعره ای گر میزند شوریده ای در بیخودی

از پیش حالی به گوش ما صدائی میرسد