نعره ای گر میزند شوریده ای در بیخودی

شعله او بر در هر آشنائی میرسد

بیدلان بر نغمه او های و هوئی میزنند

بی نوایان را ز ساز او نوائی میرسد

از پیش حالی به گوش ما صدائی میرسد

ناله مسکین عبید است آن که ضایع میشود

ور نه آن نالیدن نی هم بجائی میرسد