این فتنه برنخاست که در روزگار اوست

ما آن نسیم، کو گذری سوی ما کند

ما خاک آن رهیم که بر رهگذار اوست

بسیار خاست فتنه ز قد بتان ولی

دل باز کی به سینه مجروح ما رسد

مسکین اسیر سلسله مشگبار اوست

نام عبید کی رود از یاد اهل دل