چو شمسه ای بودت بر کنار شادروان

علو همتش افزون ز کارگاه یقین

عروج جاهش بیرون ز دستگاه گمان

زهی بلند جنابی که حشمت خورشید

گرفته سایه چتر تو از ازل میثاق

ببسته سایه قدر تو با ابد پیمان

چو در شعاعه خورشید نور جرم سها