هرچه اقبال تو میخواست مهیا کردند

خسروا پیش که این طاق معلی کردند

سقف این طارم نه پایه مینا کردند

هرچه بخت تو طلب کرد بدو بخشیدند

جود آواره و مرضی ز جهان گم شده بود

بازو و کلک تو این قاعده احیا کردند

پادشاهان به حریم تو حمایت جستند