سلسله موج ز دامی که بافت

بیل به سیلیش همی کرد پست

نعره ملاح که می شد به اوج

بر تن خود لرزه همی کرد موج

ماهی از آن دام خلاصی نیافت

بس که بجوشید زمین همچو دیگ

آب روان تشنه گل شد به ریگ