ماهی از آن دام خلاصی نیافت

نعره ملاح که می شد به اوج

بر تن خود لرزه همی کرد موج

سلسله موج ز دامی که بافت

بس که بجوشید زمین همچو دیگ

آب روان تشنه گل شد به ریگ

آب از آن غلغل ز اندازه بیش