بس که بجوشید زمین همچو دیگ

بر تن خود لرزه همی کرد موج

سلسله موج ز دامی که بافت

ماهی از آن دام خلاصی نیافت

آب روان تشنه گل شد به ریگ

آب از آن غلغل ز اندازه بیش

گرد نمی گشت به گرد آب خویش