سه سالی کش قوی بد پنجه و مشت

ز پرده روی بنمود آفتابش

چنان میراند زور ماده شیران

که حامل می شدند از وی دلیران

کسی بر حرف او ننهاد انگشت

چهارم چون ز کار او ورق گشت

برو هم خامه تقدیر بگذشت