کسی بر حرف او ننهاد انگشت

چنان میراند زور ماده شیران

که حامل می شدند از وی دلیران

سه سالی کش قوی بد پنجه و مشت

چهارم چون ز کار او ورق گشت

برو هم خامه تقدیر بگذشت

روان شد زان پس از حکم الهی