چنان میراند زور ماده شیران

فراوان فتنه بی آزار می ماند

برید از صدمه شاهی نقابش

ز پرده روی بنمود آفتابش

که حامل می شدند از وی دلیران

سه سالی کش قوی بد پنجه و مشت

کسی بر حرف او ننهاد انگشت