که زیب چهره دولت بدان است

پس آنگه عزم شد سلطان دین را

هم آن معصومه پره نشین را

که چون خان خضر خان «الپخان» است

به درج عصمتش دریست مستور

که چون خورشید نتوان دیدش از نور

کنندش با هزاران ارجمندی