پس آنگه عزم شد سلطان دین را

که خواهد عالمی را سایبان گشت

بباید کرد نخلی هم نشینش

که برخوردار گردد میوه چینش

هم آن معصومه پره نشین را

که چون خان خضر خان «الپخان» است

که زیب چهره دولت بدان است