چو پروانه که پا کوبد بر آتش

ازین سو یافت فرصت عاشق مست

خضر خان کاب خضر آرد فرادست

به بی صبری شده زان شمع سرکش

نه دل بر جا که غم را پای دارد

نه صبران که دل بر جای دارد

پرستاران محرم نیز زین درد