نه صبران که دل بر جای دارد

به بی صبری شده زان شمع سرکش

چو پروانه که پا کوبد بر آتش

نه دل بر جا که غم را پای دارد

پرستاران محرم نیز زین درد

دمیده، در چراغ جان، دم سرد

چنان می خواست رفتن جانب ماه