نه دل بر جا که غم را پای دارد

خضر خان کاب خضر آرد فرادست

به بی صبری شده زان شمع سرکش

چو پروانه که پا کوبد بر آتش

نه صبران که دل بر جای دارد

پرستاران محرم نیز زین درد

دمیده، در چراغ جان، دم سرد