چه کم دارم ز خوبی، تا خورم غم؟

حکایتهای عشق اندود کردی

شکایتهای خود آلود کردی

که گر غم پرس من می پرسیدم کم

هنوز، از شاخ سبزم، برنرسته است

هنوز، این سبزه را شبنم نشسته است

ز بی خوابی همه شب چشم من باز