چو آن خونابه قطره قطره در وجودش

بیاید هم نسب افزون و هم جفت

به خدمت گر قبولی یابد این راز

دری از نیک خواهی کرده ام باز

چو در و لعل بانو کرد در گوش

دل از یاقوت گوشش سفته تر گشت

دو چشمش همچو گوشش پر گهر گشت