به و بایسته همچون خال بر رخ

که ای خون من و خونابه من

ز مهرت خون دل هم خوابه من

الپخانی که خالت بود فرخ

به زخم خنجر آتش زبانه

که هست آن فتح و نصرت را نشانه

خطائی کرد دوران جفا بهر