که و مه در خیال بامدادان:

چو خیل هندو و مومن به یک جای

سلیح آرای شد خلقی ز هر باب

گریزان شد ز دیده پیش از آن خواب

که ما گردیم یا بد خواه شادان؟

کرا در خاک سازند آشیانه؟

که باز آید سلامت سوی خانه؟