گریزان شد ز دیده پیش از آن خواب

به هم مهتاب و ظلمت شد شب آرای

چو خیل هندو و مومن به یک جای

سلیح آرای شد خلقی ز هر باب

که و مه در خیال بامدادان:

که ما گردیم یا بد خواه شادان؟

کرا در خاک سازند آشیانه؟