برهنه در جگر می رفت هر نی

جهان در چشم مردم تیره می شد

سنان جاسوسی هر دیده می کرد

همه زخم زبان پوشیده می کرد

به خون پوشیده بیرون می زد از وی

به نیزه مرد زان سان سینه می خست

که بید سرخش از نی نیزه می جست