ز اهل تکلف نتوان یافت سود

سوخته به دل که در او سوز نیست

سردی دل مردگی دل بود

خون چو به تن سرد شود گل بود

تا نبود شعله هستی فروز

عشق زبانی ز هر افسرده پرس

سوزش آن از دل آزرده پرس