ازین کاهش فتاد آن ماه در سلخ

زبانی پوزشی کان در حرم کرد

ز مریم چند گاه آن نیز کم کرد

ز شیرین عیش مریم بود چون تلخ

به تن عیسی جانش مانده بی دم

تنش چو ن رشته مریم شد از غم

ز بیماری به بستر خفت ماهی