به تن عیسی جانش مانده بی دم

ز مریم چند گاه آن نیز کم کرد

ز شیرین عیش مریم بود چون تلخ

ازین کاهش فتاد آن ماه در سلخ

تنش چو ن رشته مریم شد از غم

ز بیماری به بستر خفت ماهی

و زان پس جست دیگر خواب گاهی