گنه بر مرگ و تهمت بر طبیبان

ز تو آن سایه دیدم بر سر خویش

که امیدم نبود از مادر خویش

کشد تقدیر جان کم نصیبان

ز من با شرط تعظیمی که دانی

زمین بوسی به بزم خسروانی

به مالی زیر پایش دیده غمناک