ز بی کامی دلم تنگ آمد از زیست

ز دل پیش خدای پاک نالید

که ای در هر دلی داننده راز

به بخشایش درت بر همگنان باز

تو میدانی که کام چون منی چیست

چو تو امید هر امیدواری

امیدم هست کامیدم بر آری