که شیرینم به رویت با همه شور

هنوز اندر سرم صد گونه ناز است

هنوز افسانه زلفم دراز است

مرا عشقت چنین کرده است بی زور

وگر نه من به حسن آن آفتابم

که نتواند فلک دیدن به خوابم

سر خود گیر کایندر پایگیر است