وگر نه من به حسن آن آفتابم

هنوز افسانه زلفم دراز است

مرا عشقت چنین کرده است بی زور

که شیرینم به رویت با همه شور

که نتواند فلک دیدن به خوابم

سر خود گیر کایندر پایگیر است

که افسونت نه با ما جایگیر است