که نتواند فلک دیدن به خوابم

مرا عشقت چنین کرده است بی زور

که شیرینم به رویت با همه شور

وگر نه من به حسن آن آفتابم

سر خود گیر کایندر پایگیر است

که افسونت نه با ما جایگیر است

بگفت این و کشید از دل یکی آه