حیا را مقنع از سر کرده بیرون

دل از عقل خیال اندیش برداشت

حجاب نام و ننگ از پیش برداشت

ز بی صبری دوید از پرده بیرون

چو آمد پیش آن از رده خویش

پشیمان از خود و از کرده خویش

به زاری پای شه بوسید غمناک