به گر ندهی، بهیچ سانم

من خود چه توانمت ستودن

هم تو دل پاک ده زبان هم

در مدحت خویش و بلکه جان هم

آن جان، که به خویش زنده مانم

جانیم ده، از خزینه بیش

کم زنده به تو کند، نه از خویش