هم خانه به باد داد و هم رخت

این کام خود از فغان خود دوخت

او، سینه خود، ز آه خود سوخت

سلطان خرد برون شد از تخت

فریاد شبان بمانده از کار

میش آبله پای و گرگ خون خوار

مستان ز شراب خانه جسته