فریاد شبان بمانده از کار

او، سینه خود، ز آه خود سوخت

سلطان خرد برون شد از تخت

هم خانه به باد داد و هم رخت

میش آبله پای و گرگ خون خوار

مستان ز شراب خانه جسته

خم بر سر محتسب شکسته