از من به من آنچه یک گزندست

بنشست ز مغزش اندکی دود

با پیر به شرم گفت گریان

کای ز آتش من دل تو بریان

دانم که ترا هزار چندست

لیکن چکنم، که نفس خود کام

از حیله و دم نمی شود رام