لیکن چکنم، که نفس خود کام

کای ز آتش من دل تو بریان

از من به من آنچه یک گزندست

دانم که ترا هزار چندست

از حیله و دم نمی شود رام

خوگیر، که از بلا گریزم،

از بند قضا کجا گریزم؟